Otwarte Seminarium Naukowe Centrum. Dr Anna Rozenfeld: Po Zagładzie na falach eteru. Radio jidysz z powojennej Polski
Otwarte Seminarium Naukowe
Anna Rozenfeld
Po Zagładzie na falach eteru. Radio jidysz z powojennej Polski
Spotkanie odbędzie się w
środę 21 października br. w sali 161 w Pałacu Staszica (ul. Nowy Świat 72) o godz. 10.30
&nbs...
Jak badać Zagładę? EHRI-PL Warsztat dla młodych badaczy/ek
pobierz CfA w PDF
Jak badać Zagładę?
EHRI-PL Warsztat dla młodych badaczy/ek – 13-17 września 2026, Oświęcim
Centrum Badań nad Zagładą Żydów IFiS PAN (członek polskiego w...
Otwarte Seminarium Naukowe Centrum. Dr Anna Rozenfeld: Po Zagładzie na falach eteru. Radio jidysz z powojennej Polski
Otwarte Seminarium Naukowe
Anna Rozenfeld
Po Zagładzie na falach eteru. Radio jidysz z powojennej Polski
Spotkanie odbędzie się w
środę 21 października br. w sali 161 w Pałacu Staszica (ul. Nowy Świat 72) o godz. 10.30
UWAG...
Otwarte seminarium naukowe Centrum - Wioletta Wejman Ja to pamiętam. Zagłada we wspomnieniach świadkiń i świadków historii
Otwarte Seminarium Naukowe
Wioletta Wejmann
„Ja to pamiętam”. Zagłada we wspomnieniach świadkiń i świadków historii: relacje z archiwum Pracowni Historii Mówionej Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN” w Lublinie
...
Centrum Badań nad Zagładą Żydów ul. Nowy Świat 72, 00-330 Warszawa; Palac Staszica pok. 120 e-mail: centrum@holocaustresearch.pl
Najnowsza recenzja Reportaży z warszawskiego Getta
Najnowsza recenzja Reportaży z warszawskiego Getta
02.07.2010 07:32:38
Sławomir Buryła na łamach najnowszego numeru Studia Judaica recenzuje wydaną przez Stowarzyszenie Centrum Badań nad Zagładą Żydów wspólnie z ŻIH w serii "BIBLIOTEKA ŚWIADECTW ZAGŁADY" książkę Pereca Opoczyńskiego, Reportaże z warszawskiego getta
źródło: Studia Judaica
Perec Opoczyński, Reportaże z warszawskiego getta [w:] Studia Judaica 13:2010 nr 1(25); autor recenzji Sławomir Buryła
[...] Opoczyński nie tylko świetnie panuje nad kompozycją swoich reportaży, ale umiejętnie wplata fragmenty o wyraźnie kreacyjnym podłożu tak, by służyły uwiarygodnianiu opowieści. Fikcja na usługach prawdy życia. Idzie między innymi o język, którym mówią bohaterowie Historii komitetu domowego, Gojów w getcie czy Szmuglu w getcie warszawskim.
[...] Chyba najpełniej krańcowe emocje reportażysty wyrażają Dzieci na bruku. Posłuchajmy: „Dzieci na bruku to zdumiewająca tragedia, któranie tylko rozdziera serca. Jest czymś, co atakuje mózg. Człowiek zamykaoczy z przerażenia, nie może tego znieść, to dociera do najgłębszychwarstw jego jestestwa, do jego istoty, do jego krwi, to przeżera do szpikukości”.
[...] Bez wątpienia najdoskonalszym tekstem w zbiorze Opoczyńskiego jest Żydowski listonosz. Świetnie skomponowany, zwarty, napisany „zawadiackim” stylem, stanowi rzadki w literaturze Holokaustu przykład użycia podobnej stylistyki do wyrażania sytuacji granicznej. Jeśli utwór ten zestawić z Dziećmi na bruku otrzymamy pełny zestaw stylistycznych rejestrów, którymi operuje Opoczyński.